Vandaag stond een dagje Emerce Dare op het programma, lachen. Tenminste, dat zou je denken. Ik bedoel dat ik dat van te voren dacht. Snappie? Laat maar.

"Emerce Dare is hét Nederlandse event voor en door digital creatives. Tijdens deze tweede editie van Dare staat er een ruim aanbod van workshops, diepgaande talks en inspirerende sessies op het programma met 15 (internationale) sprekers."

Ondanks dat ik graag naar alle 15 had willen luisteren, was het geval dat sommigen tegelijk hun presentatie gaven en ik dus voor de onmogelijke opgave stond (eitje.) om keuzes te maken.

Allereerst stond de opening op het programma, maar ik besloot daar m'n bed niet voor uit te komen en daarom begon voor mij de eerste presentatie om 10:35: Conversation UI - Designing without GUI door Murat Ozmerd & Gijs van de Nieuwegiessen. Uhm nee, toch niet: Murat had zojuist z'n auto aan diggelen laten rijden met daarin zijn laptop en presentatie voor vandaag. Iets onwennig stond Gijs er dus alleen voor met een uit z'n duim gezogen presentatie, maar hij deed het uitstekend - echt. Het was zijn taak om ons vandaag te overtuigen van een toekomst zonder GUI, maar met Artificiaal intelligente bots. Core van zijn verhaal: grafische interfaces gaan verdwijnen, dus het enige middel dat we nog hebben om ergens controle over te hebben is onze stem. Goed punt, maar ik heb nooit echt het idee dat Siri exact doet wat ik ervan verwacht. Maar ook daar wist deze Gijs een antwoord op: Flow.ai. Voor o.a. Media Markt, Interpolis (glashelder!) en de SNS Bank hebben zij de 'conversational experience' ontworpen en dat is dan volgens hen ook de toekomst voor designers: geen grafische flows, maar enkel communicatie-flows ontwerpen. ??

Tijd voor een bak koffie & door naar de volgende: Synthesis of play & function door Remon Tijssen. Door mijn opleiding ben ik bekend met zijn eerste werk: zeer overdreven Flash-animatie interfaces met een briljante toepassing. Inmiddels is Remon ook wat ouder geworden en heeft een hele tijd voor Adobe gewerkt. Met zijn team maakte hij experimentele maar zeer functionele ontwerpen, maar Adobe kon simpelweg niet Photoshop ombouwen omdat het programma nog enorm veel conservatieve gebruikers heeft. Hierdoor is hij een ander project begonnen waarvan ik daadwerkelijk niet snap waarom de wereld dit niet opgepakt heeft: Workspaces of the future a.k.a. RoomOS:

Anno 2017 is hij toch weer voor zichzelf begonnen met design studio Kinetic Aestetic en heeft net een nieuwe app gelanceerd: Whorl (ja, tof!).

Eindelijk was het dan tijd voor m'n eerste echte maaltijd van vandaag, lunch. De Chinese toko was er niets bij, dus ik heb het bij twee broodjes gezond gehouden met het idee in m'n achterhoofd om hier ook maar te blijven dineren en dan toch dat Chinese eten te proberen. Yum!

Inmiddels was het 13:30 uur en begon ik met luisteren naar Claire Rowland over Designing for Internet of Things. Bij deze presentatie heb ik misschien nog wel het meest opgestoken vandaag. Claire maakte het duidelijk dat je slimme apparaten niet ontwerpt door een sensor in de koelkast plakken of een thermostaat leveren met een app die exact dezelfde functies heeft. Het ontwerpen voor zulke producten gaat velen malen verder dan dat: het gaat om de beleving van de gebruiker. Een slim product moet zonder internet verbinding nog dezelfde functies kunnen uitoefenen anders is het namelijk een dommer product dan voordat het slim was. Het slimmer maken van producten en deze met elkaar verbinden moet van toegevoegde waarde zijn in de klantreis. Hier nog even een quote die me is bijgebleven: "My Echo Dot is a glorified lamp-switch". Lieve Claire, ik snap precies wat je daarmee bedoeld.

Nu bleef ik maar op m'n stoel zitten, want vlak hierna begon de presentatie van Jeroen Krielaars over Modular Animated Typography. Mensen-kinderen, wat maakt deze man gave dingen. Hij vertelde minder dan dat hij liet zien, dus daar ga ik het ook bij houden: check dit.

Nog wat koffie. ☕

Het was tijd voor David Womack met Making big best on possible futures. De beste man keek wat suf uit z'n doppen, maar ging ons wat meer vertellen over het ontwerpen voor de toekomst. Zijn oplossing? Vraag aan kinderen van nu wat zij verwachten van de toekomst. Maak daar een duidelijk overzicht van, bedenk welke stappen noodzakelijk zijn om dit eindproduct te realiseren en kijk simpelweg of de wereld de juiste stappen neemt om dit eindstation te halen. Nemen we geen enkele verkeerde afslag? Voilà, je hebt succesvol de toekomst voorspeld! ✓

De afsluiter van de dag, Thijs Biersteker, maakt interactieve kunst installaties over de moeilijke onderwerpen van deze tijd: plastic vervuiling, data en Trump. Tijdens zijn presentatie Technologie als magie om de wereld beter te maken heeft Thijs zijn beste werk laten zien en ik denk dat ik voor het hele publiek kan spreken: dat was indrukwekkend. Van een installatie die pijnlijk duidelijk maakt hoe wij als mensen in plastic veranderen als we niets aan de vervuiling doen tot een prachtige installatie op Down The Rabbit Hole waarbij de bezoekers de mogelijkheid kregen om door middel van bewegingen en geluiden het 'apparaat' te laten reageren. Je mist uiteraard het stukje 'wereld beter te maken' in mijn voorgaande tekst, hier komt 'ie dan... Thijs liet ons een preview zien van een nieuwe installatie die mensen door middel van hersengolven dichter bij elkaar laat komen. Wanneer beide 'gebruikers' een elektro-encefalografie-ding (EEG) op hun hoofd zetten werd de hersenactiviteit gemeten. Hadden beide personen weinig aan hun hoofd dan kwamen de figuren dichter bij elkaar en stuurden ze dezelfde kant op. Lastig uit te leggen eigenlijk - daarom liet hij denk ik ook filmpjes zien. In ieder geval, het heet Perihelion.

Prima dag! ⭐